FK Železničar Šabac - sedamdesetih godina (foto: Sto godina fudbala u Šapcu autora Aleksandra Đenadića)
Imao je nekada i Šabac svog Želju
Šabački fudbalski klub „Železničar“, faktički je postojao dvadeset pet godina kao samostalan klub, još pet u fuziji, no već je tri decenije kako ne egzistira na bilo koji način, a tri i po od kraja samostalne priče. Prošlo je mnogo više godina od nestanka, nego što je Klub trajao, ali je starijim Šapčanima još u snažnom sećanju.
Ne mnogo duga, ali zanimljiva i lepa priča Fudbalskog kluba „Železničar“ završena je na, tužan način. Borba sa velikim finansijskim problemima je praktično izgubljena krajem osamdesetih, a naplata je usledila 1991. godine. U sezoni 1990/91. Želja se takmičio u Okružnoj ligi, nije bio konkurentan, zavšršio je na poslednjem mestu. Poslednji meč je odigrao protiv gradskog rivala „Zanatlije“. Uglavnom je kroz istoriju bio značajno ispred „zanatlija“, no u tom meču je poražen ubedljivo, 7:3. Tačku na sezonu je trebalo da stavi gostovanjem u Glogovcu, ali na njega Šapčani nisu otišli. Domaći „Radnik“ je pobedio službenim rezultatom 3:0. Sezonu su Šapčani završili sa svega šest bodova.
Istog leta usledila je fuzija sa OFK Letnjikovcem. Klub se zvao Železničar Letnjikovac i trajao je pet sezona. Na kraju je samo eliminisano ime Železničar iz imena i zauvek nestalo. Letnjikovac je nastavio takmičenje.
foto: Sto godina fudbala u Šapcu autora Aleksandra Đenadića
U poslednjem meču pod tim imenom, juna 1997. godine, pobedio je ekipu Miloša Pocerca, u poslednjem kolu Međuopštinske lige Pocerina, 1:0. Meč je odigran na letnjikovačkom igralištu, a za Železničar Letnjikovac su igrali: Filipović, Đurić, Krstić, Matić, Simić, Bogdanović, Purtić, Mihailović, Dimitrijević, Todorović, Gavrilović, Jovičić.
A priča je počela na Dudari. U blizini železničke stanice postojao je fudbalski teren. Na njemu su se, jula 1967. godine okupili zainteresovani na prvoj prozivci novoosnovanog Fudbalskog kluba „Železničar“, zajedničkog kluba železničara, poštara i ASP “7. jul”, otvorenog za sve koji žele da se priključe.
Prvi predsednik je bio Brana Gavrilović, prvi sekretar Čedomir Ilić, a uz klub je od početka bio Vladimir Petrović, poznatiji kao Lale Žuća. On je najpre bio igrač, potom kapiten, na kraju član uprave. Prvu prozivku obavio je trener Miodag Petrović – Mija Rnja.
U prvoj sezoni Železničar se plasirao u viši rang, Ligu područja Šabac, osvajanjem titule. Već naredne je bio drugi i napravio još korak napred. Sedamdesete godine su godine najvećeg uspeha Železničara. Kada više rang nije omogućavao utakmice na Dudari, preselili su se na Gradski stadion. Ubrzo stižu do zonskog ranga, a potom i Druge srpske lige, koja je i najveće dostignuće „Železničara“. U tom periodu se s Radničkim bore za status druge ekipe u Šapcu.
Kup trofej OFS Šabac osvajaju 1974. godine. Trećeg aprila 1974. pobeđuju Mačvu u finalu 1:0, golom Markovića u produžecima. Loznica ih je savladala u finalu Kupa Podrinja iste godine.
Đukić najpoznatije ime Najpoznatiji fudbaler Železničara svakako je Miroslav Đukić. Dok je radio kao bagerista, igrao je i za „Želju“. Njegov veliki potencijal, a pre svega disciplinu, uočio je prvi Milorad Popović, poznatiji kao Mića Kralj, trener koji ga je vodio u Železničaru, a potom, kada je prešao u stručni štab Mačve, insistirao da se Đukić dovede u Mačvu.
U Železničaru je branio i Stojković, otac kasnijeg reprezentativnog golmana Vladimira Stojkovića.
Osim Đukića, u Železničaru su, između ostalih, igrali: Petrović, Vićentić, Zeljković, Bobocki, Stojković, M. Nikolić, Ilić, Graovac, Stošić, Bobić, Cvejić, Žabaljac, Aksentijević, Pavlović, Sakić, Gavrić, Stanković, Z. Karić, Koprić, Lukić, N. Nikolić, Anđelić, Bukumirović, D. Karić, Cvetković, Mirković, Marković, Jović, Šerbula....
foto: Sto godina fudbala u Šapcu autora Aleksandra Đenadića 
