Sveti mučenik Jovan Vladimir - prvi srpski svetac

Jovan Vladimir je svetac i mučenik, nekadašnji srpski vladar, koga Srpska pravoslavna crkva i pravoslavni vernici slave 4. juna po Gregorijanskom kalendaru. Bio je vladar Duklje krajem desetog i na početku jedanaestog veka.

Bio je dobar i pravdoljubiv vladar, poštovan od podanika. Bio je saveznik Vizantije, što je imalo cenu kada je, u ratu Vizantije i Samuilovog carstva, car Samuilo osvojio Duklju, a Vladimira utakmicčio. Teodora Kosara, kći Samuilova, zaljubila se u Jovana Vladimira, ubedivši oca da se uda za njega.
Samuilo je oslobodio svog zeta, vratio ga u Duklju, na presto, ali kao njegovog vazala. On nije učestvovao u pohodima protiv njegovog tasta. Kada je Vizantija odnela pobedu protiv Samuila i kada je sam Samuilo stradao, njegov sinovac je naredio da se Jovanu odrubi glava, što je i učinjeno 1016. godine.

Najpre je sahranjen u Prespi (tromeđa Grčke, Makedonije i Albanije danas), a potom je udovica prenela mošti u manastir Prečista Krajinska, u blizini dvora u Duklji. Odatle su u četrnastom veku prebačene u manastir Jovana Vladimira kod Elbasana (današnja Albanija). Od 1995. godine Mošti počivaju u pravoslavnom hramu u Tirani.

Mošti su čudotvorne, a na njegov dan se odnose u manastir u Elbasanu, gde dolaze mnogi vernici. Sveti Jovan Vladimir je prvi srpski Svetac i zaštitnik grada Bara. Krst koji je nosio na pogubljenju se smatra relikvijom. Čuva je porodica Andrović iz okoline Bara. Svake godine, na Trojice, iznose ga na vrh planine Rumije, litijom.

Ustanovljen je i Orden Svetog Jovana Vladimira.