Berza

  • aero 891 ▼ -0,56%
  • enhl 650 ▲ 0,78%
  • fito 2.800 ⚫ 0,00%
  • impl 3.300 ⚫ 0,00%
  • ineu 35.900 ▲ 2,57%
  • jesv 5.502 ▲ 0,04%
  • niis 681 ▼ -0,58%
  • nssj 600 ▲ 9,09%
  • rmks 2.640 ⚫ 0,00%
  • rso16142 109,85 ▼ -4,06%
  • svrl 555 ▼ -0,89%
  • tgas 11.602 ▼ -0,03%
  • tigr 74 ▲ 23,33%
  • tlkb 10.000 ⚫ 0,00%
  • vbse 1.800 ▲ 2,27%
(25. april 2013.)

MANASTIR ROĐENjA PRESVETE BOGORODICE

U Saveznoj američkoj državi Indijani ima nekoliko srpskih duhovnih hramova. Osim crkve Svetog Nikole u Indijanopolisu, tu su i pravoslavni srpski centri u još nekoliko gradova ove američke države, u kojoj i danas živi znatan broj Srba koji nije zaboravio svoje poreklo i korene; kojima su oni, stubovi pravoslavlja na dalekom kontinentu, izvor duhovne snage i osnovni smisao postojanja i ovozemaljskog života u dalekom svetu.
U Indijani, a neosporno i na čitavom području srednjezapadno-američkog prostora, to je Manastir Rođenja Presvete Bogorodice u malom gradu Nju Karlajlu. O značajnim srpskim nacionalnim i duhovnim praznicima, u ovaj manastir dolaze naši ljudi, vernici i rodoljubi, ne samo iz ove, nego i iz nekoliko susednih američkih država. Prilikom jedne od naših poseta ovom jedinstvenom srpskom hramu, kulturnom objektu i svetilištu srpske duhovnosti na tlu Amerike, služio je episkom srednjezapadno-američki Longin.
U manastirskoj porti gotovo da nije bilo mesta za sve namernike. A bilo ih je, u prolećnom sunčanom danu u sred zime, i iz mesta udaljenih do 300 kilometara... O tome koliko je, posle službe Božije, u improvizovanim velikim šatorima, bilo dirljivih susreta, sete, radosti, uzbuđenja i zadržanih suza i osmeha, večne nostalgije, nije potrebno posebno naglašavati. To se ne može opisati. To se može samo doživeti. Ovo je, stoga, samo pokušaj prikaza lepote ovog srpskog hrama, središta bogoljublja i humanosti.
Među brdima, poput šumadijskih ili azbukovačkih planina, skriven u uvali kao što su, nekad, da bi izbegli pogledima turskih osvajača, građeni manastiri u Otadžbini, u severozapadnom delu američke Savezne države Indijane, u blizini gradića Nju Karlajl (Nenj Carlisle), gde proleće kasni i sneg zna da bude i do pola metra, smešten je Srpski pravoslavni manastir Rođenja Presvete Bogorodice.
Kad putnik-namernik sa kapije, urađene u stilu starih srpskih duhovnih zdanja, pogleda prema manastiru: crkvi, konacima, zvonari i zgradi za veća okupljanja vernika prilikom praznika, i druge manastirske objekte, zastaje zadivljen. U tom času zaboravi da je na drugom kontinentu, i pomisli da je došao u neki kutak Srbije. Sve izgleda prepoznatljivo i svoje. Kube nove crkve sa pravoslavnim krstom, vitke linije Hrama sa kupolastim vitražima, kao u jednom komadu isklesana zvonara, lepo oblikovani i skromni objekti manastirskih konaka, sve zajedno u apsolutnom skladu i miru, u belini snega i među ogolelim drvećem koje miriše na buđenje i proleće; sve to kao da je san u javi. Uzbuđenje namernika je razumljivo. Izgled Manastira Rođenja Presvete Bogorodice pleni. Ali, ne samo svojom spoljašnošću, srpsko ““ vizantijskim arhitektonskim stilom, koji je ovde premerio vekove. Još više ““ unutrašnjošću: freskama oca Teodora Jurjeviča, sveštenika i živopisca iz Ruske pravoslavne crkve, koji je danima i nedeljama oslikavao crkvu, posebnom ljubalju, a sve bez naknade, samo za molitvu sestrinstva za njegovih desetoro dece; oltarom u svoj lepoti pravoslavnog ikonopisanja, lukovima i svodovima kapele; ponajviše bogobojažljivom i smernom tišinom, pesmom i molitvom u vreme službe Božije.
Manastir Rođenja Presvete Bogorodice novijeg je datuma, pod direktnom je jurisdikcijom Njegove svetosti, patrijarha srpskog Pavla i pripada Beogradsko ““ karlovačkoj mitropoliji (Stavropigija), i jedini je živi ženski manastir van Otadžbine. O njegovom nastanku, sadržaju i delatnostima, pričaju igumanija, mati Evpraksija, i duhovnik otac Gavrilo...
Do pre sedam godina sestrinstvo je živelo u neuslovnim prostorijama, bez kapele, u manastiru Ričfild, u Ohaju. Svakodnevno su se monahinje molile da dobiju prostor makar za kapelu i druge neophodne uslove za monaški život. Sveštenik i profesor dr Mateja Matejić iz Crkve Svetog Stefana Dečanskog u Kolumbusu, u Ohaju, osnivač nadaleko čuvene „Hilandarske sobe“ u ovom gradu, prave riznice srpske kulture i istorije u Americi, predložio je igumaniji Evpraksiji da jedna od sestara pomaže ostareloj Ruskinji Olgi Popof, bogatoj grofici iz nekadašnje carske Rusije. U dubokoj starosti (92 godine) plemenita Ruskinja želela je da joj pomaže samo neka od pravoslavnih monahinja. Iskušenica““sestra Antonija Španja, otputovala je kod grofice 120 milja od Ričfilda i s puno pažnje, ljubavi i milosrđa, negovala staricu. Slaba telom, ali neokrnjenog duha i bistrine, Olga Popof zavolela je, ne samo sestru Antoniju, nego i sestru Paraskevu i mati igumaniju, i pokojnog oca duhovnika Simeuna, ceo kolektiv Manastira. Imala je običaj da kaže: „Mi smo jedna familija!“. Saznavši u kakvim uslovima žive u Manastiru Ričfild, grofica Olga odmah je dala 100.000 dolara da se nađe plac za manastir. Plemenita Ruskinja preselila se u lepše svetove, ostavivši veliki deo svoje imovine sestrama i duhovniku, „svojoj familiji“. Iako su novac dobili pojedinačno, svi su se jednoglasno dogovorili da sav imetak ulože u gradnju i opremanje „Manastira Rođenja Presvete Bogorodice“, onako kako srpskom duhovnom hramu dolikuje i kako bi to Grofica Popof volela.
I prelepo mesto za gradnju, mati igumanija Evpraksija je našla zahvaljujući Božijoj promisli i ceo tok gradnje i podizanje divnog srpskog duhovnog hrama tekao je kako su se sestre u molitvama Bogu obraćale.
Na bogougodnu groficu Popof podseća spomen ploča na zidu do bočnih vrata crkve, manstir je podignut za samo 11 meseci a osvećen je, u prisustvu patrijarha Pavla i pet arhijereja Srpske pravoslavne crkve, 19. juna 1994. godine.
Nedeljnog februarskog jutra prisustvovao sam svetoj liturgiji i uverio se da se službe Božije u Manastiru Presvete Bogorodice u Nju Karlajlu, održavaju strogo po tipiku Srpske pravoslavne crkve, i traju duže nego u drugim srpskim duhovnim hramovima u Americi. Sestrinstvo čine tri Amerikanke (pravoslavne vere, naravno), i dve Srpkinje (jedna iz ovog kraja), uz mati igumaniju i duhovnika. U vreme kada nisu na službi, sestre šiju mantije i druge crkvene uniforme, a prave i vosak i med. To je glavni izvor prihoda, uz pomoć vernika, koji u velikom broju, i iz najudaljenijih krajeva Indijane, dolaze u manastir, naročito u vreme velikih srpskih verskih praznika.
U takvim prilikama, u posebnoj zgradi, uz Crkvu, u velikoj sali ili u porti leti, priređuju se prigodne svečanosti i zabave.
Manastir od skoro ima i biblioteku sa značajnim brojem knjiga, od religioznih do naučnih, istorijskih i popularnih, beletristike. Najveći broj ih je na srpskom, a ima ih i na engleskom jeziku. Biblioteku vodi profesor engleskog jezika (diplomirala u Beogradu), i magistar bibliotečkih nauka, dugogodišnji bibliotekar u Vindzoru, Kanadi, sada stanovnik manastira, Biljana Jakše Đelević.
„Glas Podrinja“, 7. maj 1998.
ŽIVOT DUHA SVETOG I SPOKOJ PRAVEDNIKA
Mati Evpraksija, igumanija Manastira Presvete Bogorodice u Nju Karlajlu u Indijani, upokojila se pre nekoliko godina. Tri godine pre nje i duhovnik Gavrilo. Sestrinstvo Manastira i dalje nesebično, svim srcem i bićem, čuva ovu srpsku duhovnu svetinju na severnoameričkom kontinentu. I dalje je Manastir Rođenja Presvete Bogorodice duhovni centar koji okuplja Srbe u Americi iz ovog dela velike zemlje.
Biljana Jakše Đelević, bibliotekara u manastirskoj biblioteci, još uvek, uz pomoć sestara manastira, svesrdno obavlja svoj posao, iako je zašla u godine. Bibliotečki fond se svakodnevno uvećeva, čime je ispunjena najveća želja bogougodne Srpkinje.

Najnoviji broj

18. jul 2019.

Најновији број
Verified by Visa MasterCard SecureCode
American Express MaestroCard MasterCard Visa
Banka Intesa